Loreva
Loreva

Utwór 99 z 118

Szkatuła ze złotem, wór z kaszą

Szkatuła pełna złota śmiała się raz z wora. 
Tegoż właśnie złodzieje do skarbcu1 wieczora 
Wkradli się; zamek zdarli, zawiasy odkuli 
I żeby złota dostać, szkatułę popsuli. 
Widząc wór, który z kaszą odpoczywał w oknie, 
Że w kawałki rozbita na podwórzu moknie, 
Rzekł do niej: «Jam ocalał mając tylko kaszę. 
Nie trzeba się wynosić z tego, co nie nasze». 
  1. do skarbcu — do skarbca, a właśc. tzw. skarbczyka, pomieszczenia służącego do przechowywania cenniejszego dobytku; tu pełniącego również funkcję spichlerza. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szkatuła ze złotem, wór z kaszą · Okładka na podstawie: Viejo rincón, juantiagues@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Szkatuła ze złotem, wór z kaszą · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/szkatula-ze-zlotem-wor-z-kasza/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis