Loreva
Loreva

Utwór 63 z 69

3.

A gdy się święta staje za wolą Wyznawcy, 
Co i z kłody potrafi wyciosać swe bóstwo, 
Kiedy cudu objawień moc rozkazodawcy 
Odda za pył jej śladów i duszy ubóstwo, —  
Ona — walczyć zaczyna z olbrzymim Rozkazem, 
Czując, jak rośnie kościół wokół niej na ziemi, 
I pada, przytłoczona boskością, jak głazem, 
I złorzeczy Wyznawcy słowy straszliwemi1!...  
A on, wsłuchany w wieczność, wiarą oślepiony, 
Nie wie, że brzemię Boga w proch ją obróciło, 
I modli się, w wizyjne bóstwo zapatrzony, 
Nie widząc, że już stoi — tylko nad mogiłą.  
  1. słowy straszliwemi (daw. forma) — dziś N lm: słowami straszliwymi. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Julian Tuwim

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Kobieta · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-kobieta/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis