Taniec

Skoczył stołek do wiaderka,
Zaprosił je do oberka1,
Dzbanek z półki? — hyc na ziemię:
«Ja nie gorszy! Poprośże mię!»

A za dzbankiem talerz skoczył,
Dokoluśka2 się potoczył,
Piec, choć grubas, złapał kija
I ochoczo z nim wywija.

Biedna miotła w kącie stoi,
Też by chciała, lecz się boi,
Bo jak w tańcu się rozluźni3,
To ją będą zbierać później.

Tańczy skrzynia i siekiera,
Aż się miotle na płacz zbiera,
Już nie może ustać dłużej
I tak pląsa, że się kurzy.

oberek — polski taniec ludowy. [przypis edytorski] ↩
Dokoluśka — dookoła. [przypis edytorski] ↩
rozluźnić się — określenie to ma dwa znaczenia. Rozluźnić się w znaczeniu zrelaksować, odprężyć, ale też miotła o której mówi poeta, jest związana sznurkiem i, jeżeli ten sznurek się rozluźni to się rozsypią włosy miotły. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Julian Tuwim

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Taniec · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-taniec/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.