Loreva
Loreva

Utwór 7 z 54

Potrzeba wiary

Kierowca znał trasę na pamięć, lecz raz i on musiał zwolnić. 
W Rymanowie ujrzeliśmy z okien autobusu 
pochód z czarnymi sztandarami i trumną. Ludzie 
umierają; cała niezwykłość polegała na tym, 
że tęcza właśnie napięła swój imponujący łuk 
nad górami. Łatwiej mu teraz iść do nieba, 
zauważyła Magda. Po szczeblach barw. Wszystko 
płynie; usiadłem na kamieniu pośrodku górskiej rzeki, 
pisząc jak Balzak, z nogami w zimnej wodzie. Palce 
kostnieją wcześniej niż pięty. Woda przyniosła procę. 
Z niedaleka, bo gumka nie zdążyła sparcieć. 
Chciałem z niej zrobić użytek, kamieni nie brakuje, 
lecz jest do niczego, nie tak się mocuje 
ten kawałek skóry. Słońce, wiatr, ptaki, śpiew 
wody na kamieniach, to więcej niż potrzeba. Jestem 
przekonany; jak święty Krzysztof, który rozważnie 
przenosił dzieci przez rzekę, a potem został 
patronem wariatów za kierownicą, święcie przekonany. 
Źródło i licencja

Potrzeba wiary · Jacek Podsiadło

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Potrzeba wiary · Okładka na podstawie: Derbeth@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Potrzeba wiary · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/podsiadlo-potrzeba-wiary/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis