Źródło i licencja tłumaczenia
Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić:
Bandę fałszerzy sonetów
Akt I
PIERWSZY FAŁSZERZ
Piekło i sztuczna noga! Sfałszowaliśmy dopiero osiemset sonetów. Jeżeli wpadnie Alojzy, będziemy się mieli z pyszna. Ha!
FAŁSZERZ DRUGI
Na Jowisza! On nadchodzi.
GŻEGŻÓŁKA
Piekło i sztuczna noga! Nicponie! Dopiero osiemset sonetów? Ja wam pokażę! Już ja wam pokażę!
Akt II
STROSKANY OJCIEC
Wszystko dokładnie opowiem. Córka Jadzia kupiła sobie wczoraj tomik sonetów. Nawet niedrogo. Ale co się okazuje?
KOMISARZ
Cocococococococococo?
STROSKANY OJCIEC
Okazuje się, że sonety były sfałszowane, rymy poprzestawiane i moja córka zatruła się tymi sonetami i zwariowała. Wydaje się jej, że jest Joanną Dark2 i słyszy głosy wewnętrzne, a jeden głos ciągle do niej mówi: „Napij się herbaty, Jadziu”. I ona naparza i pije herbatę bez przerwy. A przecież to jest ruina pęcherza osiemdziesiąt szklanek herbaty dziennie. O! Przecież nie można tak się zalewać.
KOMISARZ
Cierpliwości! Już my tę bandę nakryjemy.
Akt III
CHÓR PUCHACZY
DO-RE-MI-FA-SOL-LA-SI-DO
CHÓR NIETOPERZY
DO-SI-LA-SOL-FA-MI-RE-DO
GŻEGŻÓŁKA
Piekło i sztuczna noga! Dość mam tego życia!
drapie się; pauza
Platon3 gdzieś powiada, że serce ludzkie ma wrodzoną skłonność do doskonalenia się. Czyż moje serce nie jest sercem człowieka?
GŻEGŻÓŁKA
O, serce! Powiedzże mi, serce moje, czyż nie czas, żebyś wkroczyło na drogę uczciwości? Bo — czyż godzi się fałszować sonety, czyli rodzaj konstrukcji stroficznej, którą uprawiali faceci tej miary co Dante4, Petrarka5 i Mickiewicz? O nie, nie godzi się. Raczej nędza niż nieuczciwe zarobki. Witaj, nędzo, witaj, kiju żebraczy, jak powiedział p. Wilkins Micawber6. A w całkowitym przełomie wewnętrznym dopomoże mi Pitigrilli7:
BY POSUNĄĆ NOWYM TOREM, PITIGRILLI JEST MI WZOREM.
KOMISARZ
Niestety, za późno z tymi skrzydłami. Hej, Chłopcy, aresztować mi tego aniołka!
ZIELONA GĘŚ
Sprawiedliwości stało się zadość.
27 lutego 1949
- herszt — przywódca grupy przestępczej. [przypis edytorski] ↩
- Dark, Joanna, właśc. Joanna d’Arc (1412–1431) — nazywana Dziewicą Orleańską, fr. bohaterka narodowa, katolicka święta, twierdziła, że prowadzi Francuzów do zwycięstwa natchniona przez Boga; spalona na stosie w wieku 19 lat. [przypis edytorski] ↩
- Platon (424–347 p.n.e.) — filozof grecki, kluczowa postać w rozwoju filozofii; uczeń Sokratesa, nauczyciel Arystotelesa. [przypis edytorski] ↩
- Dante Alighieri (1265–1321) — filozof i polityk, jeden z najwybitniejszych poetów włoskich, autor poematu Boska Komedia, uważanego za szczytowe osiągnięcie średniowiecznej literatury wł., przedstawiającego wizję wędrówki poety przez trzy sfery świata pozagrobowego: Piekło, Czyściec i Raj. [przypis edytorski] ↩
- Petrarka, Francesco (1304–1374) — włoski poeta; zasłynął cyklem wierszy miłosnych, głównie sonetów, poświęconych Laurze, której tożsamość pozostaje nieznana. [przypis edytorski] ↩
- Micawber, Wilkins — fikcyjna postać; bohater powieści Charlesa Dickensa pt. David Copperfield. [przypis edytorski] ↩
- Pitigrilli, właśc. Dino Segre (1893–1975) — włoski pisarz, autor głośnych książek erotycznych; po dojściu Mussoliniego do władzy wyemigrował. Powrócił do ojczyzny jako moralista, w Argentynie nawrócił się na katolicyzm. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Banda fałszerzy sonetów · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-banda-falszerzy-sonetow/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.