Loreva
Loreva

Rozdział 1 z 39

Wstęp

Noc srebrna śniegiem, wiatr mroźny dmucha, 
Na skrzypcach zimy gra zawierucha, 
Kłębami śniegu w okna uderza, 
To coś zaszepce, jakby z pacierza, 
To się rozjęczy nutą żałosną, 
Jakby tęskniła za cudną wiosną, 
To znów na chwilę płacz swój uciszy 
I gwiazd milionem błyśnie w tej ciszy. 
Jakże to miło w wieczór zimowy 
W cieple zacisznej siedzieć alkowy; 
W piecu się ogień dopala właśnie, 
W ciemnej czeluści mignie, to zgaśnie, 
Sypie iskierki czerwone, złote, 
W sercach nieznaną budzi tęsknotę 
Za czemś minionem, za czemś dalekiem1, 
Za dawnym światem, za dawnym wiekiem. 
Zimową nocą w alkowie starej 
Umarłych czasów snują się mary, 
W wielkim fotelu, z przed stu lat może, 
Wsłuchał się dziaduś w zamieć na dworze; 
Jakby ustami jakiegoś ducha 
Głos mu wichury gada do ucha, 
0 tem2, co było, co się prześniło, 
Co już — od kiedy! — śpi pod mogiłą... 
I nagle dziatwa przypadnie z wrzawą: 
— Powiedz nam, dziadziu, bajkę ciekawą! 
— Jak szedł Twardowski do piekieł bramy? 
— O, nie, dziadziusiu! Znamy to, znamy! 
— Więc o Madeju, co zbrodnie knował? 
— Ach, wiemy: Madej odpokutował! 
— To o Kopciuszku w zgrzebnej odzieży? 
— Na pamięć umiem, niech dziadziuś wierzy! 
— No, to już nie wiem, co rzec w tej sprawie! 
— Powiedz nam, dziadziu, o... o Warszawie! 
Pochylił dziaduś głowę zmęczoną, 
Ale mu w oczach iskry zapłoną, 
Strudzone serce mocniej kołata. 
Bo swej młodości przypomniał lata: 
Jak to w ulicach starej Warszawy 
Gonił za widmem rycerskiej sławy, 
Jak każda cegła, każdy głaz w murze 
Wskrzeszały przeszłość w złocie, w purpurze. 
Na szarej Wiśle, na mętnej fali 
Piosnka syreny ulata w dali, 
W zapadłych w ziemię lochach zwaliska 
Zły bazyliszek ślepiami błyska, 
Męczeńska Praga krwią się zalała, 
W królewskim zamku łka Dama Biała... 
A nad główkami dzieciaków grona 
Cudowny Chrystus wznosi ramiona... 
Dali mu malcy myśl do gawędy: 
Starej Warszawy stare legendy... 
  1. Za czemś minionem, za czemś dalekiem — dziś poprawnie: Za czymś minionym, za czymś dalekim. [przypis edytorski] ↩
  2. O tem — dziś popr.: o tym. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Artur Oppman

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Legendy warszawskie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/legendy-warszawskie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis