Utwór 13 z 24

Fala

Niepostrzeżenie w morza urasta głębinie
Fala, która w niebiosach szuka dla się1 tronu.
Niepochwytna2 dla oka w narodzin godzinie,
Olbrzymieje3 tym śpieszniej, im bliższa jest zgonu.

Cicha bywa, gdy wzbiera nad sióstr zmarłych tłumem,
Aż załamie się w miejscu, gdzie się skędzierzawi4,
Wówczas, węsząc śmierć spodem, burzy się i wrzawi5,
I uderza o brzegi swym pośmiertnym szumem.

I z tym szumem, malejąc, pada na kolana,
I na ląd swe pozgonne6 wysypuje śniegi.
Czy zaszumisz po śmierci, duszo przewezbrana7?
Czy uderzysz raz jeszcze o znajome brzegi?

dla się — dziś popr.: dla siebie. [przypis edytorski] ↩
niepochwytny — nieuchwytny, trudny do złapania; tu: trudny do zobaczenia. [przypis edytorski] ↩
olbrzymieć — znacznie rosnąć, stawać się olbrzymem. [przypis edytorski] ↩
skędzierzawić się — poskręcać się, pozwijać się. [przypis edytorski] ↩
wrzawić — podnosić zgiełk. [przypis edytorski] ↩
pozgonny — pośmiertny. [przypis edytorski] ↩
przewezbrany — przepełniony, zanadto wezbrany, bujny. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Fala · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-fala/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.