Pieśń przyjacielska

Przy kielichu

Niechaj kto wzdycha do zbytków,
Jest coś droższego od złota,
Nie żądam wielkich pożytków,
Niech żyje przyjaźń i cnota!

Tu myśli nasze mieszamy,
W napoju, który pijemy,
Jednego człeka składamy1,
Bo jedną duszą żyjemy.

To u mnie pierwsza przewaga2,
Kochać się, to pierwsza rada,
Przyjaźnią wszystko się wzmaga,
Niezgodą wszystko upada.

Niech kłótnia szuka swej zguby!
Nam ręka z ręką się łączy,
Oto przyjacielskie śluby,
Które śmierć chyba zakończy.

Jednego człeka składamy — tworzymy razem (składamy się razem na) jednego człowieka. [przypis edytorski] ↩
przewaga (daw.) — zaleta. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Franciszek Karpiński

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Pieśń przyjacielska · Okładka na podstawie: See-ming Lee 李思明 SML@Flickr, CC BY-SA 2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Pieśń przyjacielska · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesn-przyjacielska/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.