Loreva
Loreva

Utwór 4 z 101

Do Jana

Radzę, Janie, daj pokój przedsięwzięciu swemu, 
Bo bądź krótko, bądź długo, przedsię przydzie k’temu, 
Że się człowiek obaczy, a co mu dziś miło, 
To mu będzie za czasem wstyd w oczu mnożyło. 
Tę rozkosz, którą teraz tak drogo szacujesz, 
Puścisz taniej po chwili, gdy prawdę poczujesz. 
A tak, co ma czas przynieść, uprzedź go ty raczej, 
Odmień swój bieg, a żagle nakręć w czas inaczej! 
Świadomeś słów łaskawych i pięknej postawy, 
Zdradę widzisz, znajże więc, co przyjaciel prawy! 
A ty, o morska Wenus, chluśni z raz tej paniej, 
A pomści się wzdychania i moich złez2 na niej! 
  1. Fraszka niewątpliwie o sobie samym. [przypis redakcyjny] ↩
  2. złez (daw. forma) — łez. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Księgi pierwsze · Okładka na podstawie: See-ming Lee 李思明 SML@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Księgi pierwsze · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki-ksiegi-pierwsze/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis