Utwór 68 z 118

Paw i orzeł

Paw się dął, szklniące1 pióra gdy wspaniale toczył.
Orzeł górnie bujając2, gdy go w locie zoczył3,
Rozśmiał się i przeleciał. Wrzasnął paw — w śmiech ptacy.
«Nie znają się — powtarzał — na rzeczach prostacy».
«Znają się — rzekł mu orzeł — wdzięk cenić umieją,
Ale gardzą przysadą4 i z dumnych się śmieją».

szklniący — lśniący jak szkło. [przypis edytorski] ↩
górnie bujając — latając wysoko. [przypis edytorski] ↩
zoczyć — zobaczyć. [przypis edytorski] ↩
przysada — nadmiar. [przypis redakcyjny] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Paw i orzeł · Okładka na podstawie: Silent witness [explored], Rising Damp (busy, silent)@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Paw i orzeł · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/paw-i-orzel/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.