Loreva
Loreva

Rozdział 47 z 76

2

Niepomnych czasów nieznana mogiła 
W cieniach gęstego lasu się ukryła. 
Nad boki mszyste, nad jej szczyt okrągły 
Odwiecznym cieniem sklepienia się sprzągły 
Ze sklepem1 dębu, co z lasów zarośli 
Strzelał swym szczytem widniej i wynioślé 
Niż wieża Ławry złotem błyskająca2 
Pośrodku dzwonnic kijowskich tysiąca. 
Starszy brat sławnej puszczy Łebedyna, 
Niejednej puszczy plemię on zaczyna; 
Bo burza nieba i czasu wstrząśnienia 
Tak się po jego przesuwały szczycie, 
Jak tej piastunki, co chce uśpić dziécię, 
Zmyślone groźby i głaszczące pienia. 
Czy spiekłe lato piorunami sieje, 
Czy płaszcz jesieni mgłami się odyma, 
Czy w nagich borach mroźna iskrzy zima, 
Korona jego ciągle zielenieje; 
Niby mąż wieków w mogile tej leży. 
Niby myśl jego, w kształt drzewa odziana 
I bohaterską posoką podlana, 
Piastuje wieniec chwały, zawsze świeży. 
  1. sklep (daw.) — sklepienie; tu: korona drzewa. [przypis edytorski] ↩
  2. Niż wieża Ławry złotem błyskająca — Ławry Peczerskiej, klasztoru przy pieczarach, czyli grobach wielu świętych i błogosławionych w Kijowie. [przypis autorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Seweryn Goszczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Zamek kaniowski · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zamek-kaniowski/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis