Źródło i licencja tłumaczenia
Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić swojego Dyrektora w tragicznym monologu pt.
Lament twórcy
Na rok nowy 1949
Osoby:
- Wspomniany wyżej DYREKTOR i KURTYNA
DYREKTOR
najprzód westchnienie, a potem forte1
ludzie uciekają w popłochu,
a niejeden zaciska pięść;
Dziecko do matki: «Mamo,
uciekajmy, Zielona Gęś!»
od tych Zielonych Gęsi,
spróbujcie żyć jak ja!
wszędzie jestem stopociech,
a serce łka i łka.
«— Zielona Gęś? — Rzecz jasna,
czym mogę służyć wam?
Chciałem. Nie zrozumiałem.
— Idiota. — A ty cham».
A dom wciąż pełen gości,
że tak powiem, społeczna więź.
stają na głowie i ryczą:
«— Mistrzu, Zieloną Gęś!»
rzucam cień Gesi Zielonej -
nigdy nie miałem takich nóg!
to sztuczne zęby wkładam
nie w usta, ale w dziób.
i powie: «— Teraz, mój złoty,
rzęż, kochaneczku, rzęż —»
Odpowiem: — «Siup! Dział: „Ptaki”.
Jestem Zielona Gęś».
KURTYNA
spada majestatycznie
i po raz pierwszy w roku 1949
i po raz pierwszy w roku 1949
1 stycznia 1949
- forte — jeden z elementów dzieła muzycznego, określający siłę dźwięku. [przypis edytorski] ↩
- „Przekrój” — polskie czasopismo społeczno-kulturalne wydawane w latach 1945–2013 w Krakowie jako tygodnik i ponownie od 2016 roku w Warszawie jako kwartalnik i rocznik. Na jego łamach publikowane były sztuki Teatrzyku „Zielona Gęś”. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Lament twórcy · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-lament-tworcy/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.