Źródło i licencja tłumaczenia
W ostatni dzień — w ostatni dzień...
Wyście, podróżne tu ptaki,
Spotkały suchy dębu pień1,
Co od piorunów miał znaki.
Gdy głos doleciał z ojczyzny,
Wylazła2 nagle człecza3 twarz
Spod kory — ze spalenizny.
I ręka — i kawał korony.
W dębie słowiański mieszkał Bóg
I wam się pokazał zjawiony...
- dębu pień — alegoryczne nawiązanie do nazwiska gen. Henryka Dembińskiego, który wraz z płk. Karolem Różyckim i płk. Mikołajem Kamieńskim miał stanąć na czele Konfederacji jednoczącej różne stronnictwa polskiej emigracji w lutym 1848; do realizacji tego projektu ostatecznie nie doszło. [przypis edytorski] ↩
- wylazła — w innych wydaniach drukowano w klamrze słowo „łysnęła”; zmieniono za wydaniem: J. Słowacki, Dzieła wszystkie, red. Juliusz Kleiner, Wrocław 1960, t. XII, cz. 1, s. 259. [przypis edytorski] ↩
- człeczy — człowieczy. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Juliusz Słowacki
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
W ostatni dzień - w ostatni dzień... · Okładka na podstawie: Marysol*@Flickr, CC BY-SA 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-SA-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
W ostatni dzień - w ostatni dzień... · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-ostatni-dzien-w-ostatni-dzien/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.