Utwór 80 z 158

Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić

Nieznany rękopis St. Wyspiańskiego

POSEJDON

Kiedyś byłem ścichapęk1,
Kiedyś miałem dwoje szczęk,
Gdym cię po raz piersy2 ujzoł,
Dziś me został tylko trójząb,
Śtucne zęby, śtucny świat,
Lecz tyś moja, tyś mój kwiat.

wychodzi z trumny

MOJA

Czym ja twoja, czy nie twoja,
Nie mam ja z tobom spokoja.

wchodzi do trumny

GŻEGŻÓŁKA

wychodzi z trumny

O co chodzi, nie wiem sam,
Ale sercem, Polską gram.
Muchy brzęczą. W niebie grzmi.
Słońce świeci. Pada dżdż.

CHÓR

skacząc przez trumnę

Trza sposobić smolnych wiech3.
Trza toporem prać po łbiech.

WIECH

Każdą wzmiankę człek ocenia.
B. dziękuję. G. jak Gienia.

Kurtyna

PUBLICZNOŚĆ

patriotycznie zamyślona, z dostojeństwem a boleśnie rozchodzi się do domów

11 stycznia 1948

ścichapęk (pot.) — ktoś, kto sprawia tylko wrażenie cichego i spokojnego, a potrafi zaskoczyć w określonej sytuacji i jest zdolny do niespodziewanych działań. [przypis edytorski] ↩
piersy — dziś: pierwszy. Elementy gwarowe tu i w dalszej części tekstu służą efektom komicznym i nawiązują do Wesela Stanisława Wyspiańskiego. [przypis edytorski] ↩
wiech — tu: garść, pęk słomy, siana, badyli. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Nieznany rękopis St. Wyspiańskiego · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-nieznany-rekopis-wyspianskiego/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.