Loreva
Loreva

Rozdział 8 z 27

VII.

Na przodzie Litwy książę Trojden hasa: 
Ma strój ozdobny junacko a suto, 
Uderza w trąbę, co wisi u pasa, 
W trąbę bawolą we srebro okutą. 
Kibić1 ma smukłą — znać zaraz młodziana, 
A hełm wysoki, roboty nie lada, 
A kita strusia, wiatrami rozwiana, 
W pysznych zakrętach na szyję mu spada. 
Twarz ogorzała, lecz kraśna2 a świeża, 
Brew’3 lekkim marsem pysznie się najeża; 
A spod brwi gęstej gdy spojrzeniem strzela, 
To mu i sokół zda się nie dostoi — 
Wzrokiem przeszywa pierś nieprzyjaciela 
I czułe serce niewinnej dziewoi4. 
Włos kędzierzawy i kita pierzasta 
Igrają z wiatrem, gdy leciuchno wionie; 
Zdobi wąs czarny Trojdenowe skronie, 
A czarna broda bujno mu zarasta. 
Ręce niezbrojne, krom5 lnianej odzieży, 
By tem swobodniej wymierzać zamachy, 
Pancerz u piersi kolcami się jeży, 
A na ramionach ma skrzydełka z blachy. 
Przez jedno ramię, na rzemiennym pasie 
Wisi róg żubra, którym hasło dawa6; 
Przez drugie ramię szeroka, jaskrawa, 
Zwisa siekiera, co krwi pragnąć zda się. 
U boku wodza, na poprędze złotej, 
Miecz długi, ciężki, niekształtnej roboty. 
Rumak, obleczon czaprakiem z niedźwiedni, 
I rży, i parska, snadź7 zwycięstwo wróży... 
Truchlejcie ludy krainy sąsiedniej, 
Już wam podobno nie ostać się dłużej! 
Nie dla popłochu, nie na popis marny 
Ten hufiec z puszczy wynurzył się czarnej! 
Aż rzeźwo słuchać, gdy ziemia zatętni 
Pod kopytami niezliczonych koni, 
Aż echo rade, gdy wojacy chętni 
Gwarliwie jadą po leśnej ustroni, 
Lub z męskiej piersi, co się nic nie lęka, 
Zagrzmi w sto głosów pochodu piosenka. 
  1. kibić (daw.) — talia, stan; tu: górna część tułowia do pasa. [przypis edytorski] ↩
  2. kraśny (daw.) — piękny a. czerwony, rumiany. [przypis edytorski] ↩
  3. brew’ — ten zapis ujawnia jeszcze daw. obecność na końcu wyrazu jeru miękkiego, półsamogłoski występującej w języku prasłowiańskim do XI w. [przypis edytorski] ↩
  4. dziewoja — dziewczyna. [przypis edytorski] ↩
  5. krom (daw.) — oprócz. [przypis edytorski] ↩
  6. dawa — daw. forma 3.os.lp; dziś: daje. [przypis edytorski] ↩
  7. snadź (daw.) — widocznie, prawdopodobnie. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Córa Piastów · Okładka na podstawie: puliarf@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Córa Piastów · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-cora-piastow/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis