Loreva
Loreva

Nad gruzami

Ha, myśliciele! Wy walić umiecie! 
Prawdy, co wczoraj niewzruszone były, 
dziś się w bezkształtne rozpadają bryły; 
jutro wieść o nich już zaginie w świecie! 
Biada stworzeniu, co pod dachem kruchym 
stawiło skarby swoje i ogniska, 
wierząc stuletniej potędze zamczyska, 
które się jutro z jękiem zwali głuchym! 
Biada gołębim tam u szczytu gniazdom! 
W proch jutro padną razem z wieżą dumną, 
razem z złoconą krzyżową kolumną, 
co wczoraj blaskiem urągała gwiazdom! 
Aby żyć można bez wiecznego strachu, 
kretem być trzeba pod powierzchnią ziemi, 
oślepnąć, chodzić drogami czarnemi 
i słońca nie znać ani świątyń gmachu! 
Ha! albo orłem! Wzbić się ponad wieże 
i z góry patrzeć na zniszczenia ślady, 
na konające pośród gruzów gady 
i konające wśród gruzów rycerze! 
Bez odpoczynku i bez pokrzepienia 
tak się pod niebem orlim ważyć lotem 
i gardzić świątyń walących się grzmotem, 
i gardzić ziemią, co wiecznie się zmienia! 
A kiedy w skrzydłach już nie stanie1 mocy, 
orzeł samotny, który żył bez gniazda, 
upadnie z nieba, jak strącona gwiazda, 
na łono gruzów, zapomnień i nocy... 
  1. nie stać (daw.) — zabraknąć, nie starczyć. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jerzy Żuławski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Nad gruzami · Okładka na podstawie: VinothChandar@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Nad gruzami · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zulawski-nad-gruzami/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis