Loreva
Loreva

Polska

Po polach rozpiętych jak na szpilce motyl  
wieczorem śpiew nacichał. 
Przez małe okienka widać było:  
piaszczyste drogi kładły ciepłe ciała  
przez rozmaryny kwitnące w doniczkach. 
I tylko nocą — przy świecach — ziemia dudni — słychać.  
W opuszczonych salach złorzeczył Matejko1. 
(Szum do snu kołysał, szum flag porozwieszanych na chmielowych tyczkach.) 
Spod dachu kołder w snach łzy się zrywały —  
serca burzył jak miłość. 
Wychodzili skoro świt,  
gdy rzeczy dymiły przykryte, jak szarymi pokrowcami — rosą.  
Czy wśród kwiatów i skorup, krągłych jak muszelki,  
nie ujrzą rudych plam  
i rdzy z łańcucha Prometeusza2. 
Taki ponury mit. 
Dziewczętom pąki białych róż we włosach... 
Łoskot podków dogasał,  
ćmy siadały na uszach. 
A kiedy los nam zadał kłam  
i rzucił w twarze wrześniem jak granatem,  
płonęły róże i płonęły lasy,  
wszędzie dzwoniło mgliste Westerplatte3.  
A ci, co odchodzili błogosławieni łuną,  
odwracali się jeszcze na skraju skalistej Ananke4,  
by z oczu błysk ojczyzny jak testament ciskać i 
z hukiem jak kamienie w bożą przepaść runąć. 
Płyną Wisłą, płyną zakrwawione wianki. 
(Czy na pomnikach koń nie parsknie). 
Wszak myśmy z tego zrobili nazwiska,  
błyski i ogień wyzbierali skrzętnie5,  
utkali skrzydła prawie jak husarskie  
i przymierzali w zachwyceniu, legendą odświętni. 
Na ołtarzach. 
Zmiłuj się, zmiłuj, Boże Łazarzy6 —  
bo wielka była tęsknota,  
bo wielkie jest cierpienie.  
  1. Matejko, Jan (1838–1893) — malarz, autor obrazów o tematyce historycznej, dyrektor i wykładowca Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie. [przypis edytorski] ↩
  2. Prometeusz (mit. gr.) — bohater, który stworzył człowieka, lepiąc go z gliny zmieszanej ze łzami, a następnie, wbrew woli bogów, obawiających się buntu ludzi podobnego do wcześniejszego buntu Tytanów, podarował ludziom ogień. Za karę został przykuty do skał Kaukazu, gdzie sęp wyjadał mu codziennie odrastającą wątrobę. [przypis edytorski] ↩
  3. Westerplatte — półwysep w Gdańsku, w 1939 polska enklawa w Wolnym Mieście Gdańsku, broniona do 7 września 1939. [przypis edytorski] ↩
  4. Ananke (mit. gr.) — bogini konieczności, nieuniknionego losu; matka Mojr; przen.: przeznaczenie. [przypis edytorski] ↩
  5. Wszak myśmy z tego zrobili nazwiska, błyski i ogień wyzbierali skrzętnie — por. Juliusz Słowacki, Do Polski: Wszak myśmy z twego zrobili nazwiska pacierz, co płacze, i piorun, co błyska. [przypis edytorski] ↩
  6. Łazarz — postać biblijna, przyjaciel Jezusa, który wg Ewangelii Jana umarł i został przez Jezusa wskrzeszony. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Zdzisław Stroiński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Polska · Okładka na podstawie: Michael Salazar@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Polska · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/stroinski-polska/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis