Loreva
Loreva

Utwór 9 z 11

Dusza w czyścu

Umarłych cieniom i w gwiezdne kurhany,  
składam tę urnę przetlonych pamiątek.  
jakoby ciała umarłych dzieciątek.  
Bo duch mój z ziemskiej jasności wygnany 
wstecz się ogląda na rodzinne łany 
i nim go śnieżne pochłoną zamieci 
do chat się tuli, gdzie łuczyna świeci.  
W umarłych święto, w jęki niepowrotne,  
serce się moje nie czuje samotne.  
Ach, pamiętam knieje, szumiące dokoła,  
świegot ptastwa, ryk zwierza i dymiące sioła —  
wonie traw pokoszonych i białe bociany,  
lecące gdzieś aż z Indyów na mój dach żerdziany.  
Dziś — pół świata zbłądziwszy na smętnem błąkaniu —  
Tobie, coś moją młodość widziała w zaraniu —  
Lipo cmentarna! Xieni pszczół i roju 
duszyczek, co już doznały wiecznego spokoju —  
pod cieniem Twoim, pod Twoją obroną 
chciałbym złożyć mą duszę, jak falę znużoną 
i lśnić w Twoich konarach zbłękitnionym niebem —  
a męką moją, jak czarnym podzielić się chlebem 
z oną Królową, co była duchów żywicielka —  
a za Chrystusem zeszła w otchłań...  
I teraz Cień jej błąka się w wichrowe noce, 
a w oczach wypalonych szrężoga migoce 
i jasność wielka.  
Chciałbym pługiem rozorać krwawe sarkofagi 
i z płomieniem — w królewski zejść grób —  
i w krysztalny grać dzwon — i wziąć na ramiona 
i nieść Bogu, aż oczy odemknie przelśniona 
i zorzami rozbłyśnie jej trup —  
i pokłonią się króle i myrrhę przyniosą jej magi 
i przyjdzie Oblubieniec —  
ze zbóż jasnych da wieniec —  
a śmierć, jak suchy liść 
odtrąci z Jej łona —  
i wstanie zbłękitniona 
i będzie ku nam iść.  
Lecz za winy własne lub mojego rodu 
na niwach spustoszonych umierając z głodu,  
u źródeł jadem strutych konając z pragnienia,  
to się spalam w pożarach, to marznę wśród cienia —  
w rozpękłych górach lawy księżyca martwego.  
Idzie wiejskie pacholę przed Maryi ołtarze —  
niech Cię, moja dziecino, pychą Bóg nie każe —  
i niech Cię odtąd Aniołowie strzegą.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tadeusz Miciński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Już świt · Okładka na podstawie: Dark cloud over Grand Island, NY, Prayitno / Thank you for (8 millions +) views@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Już świt · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/juz-swit/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis