Loreva
Loreva

Utwór 11 z 19

Ałuszta w dzień

Już góra z piersi mgliste otrząsa chylaty3, 
Rannym szumi namazem4 niwa złotokłosa, 
Kłania się las i sypie z majowego włosa, 
Jak z różańca chalifów5, rubin i granaty6. 
Łąka w kwiatach, nad łąką latające kwiaty, 
Motyle różnofarbne, niby tęczy kosa, 
Baldakimem7 z brylantów okryły niebiosa; 
Daléj szarańcza ciągnie swój całun skrzydlaty. 
A kędy w wodach skała przegląda się łysa, 
Wre morze i odparte z nowym szturmem pędzi; 
W jego szumach gra światło, jak w oczach tygrysa, 
Sroższą zwiastując burzę dla ziemskiéj krawędzi; 
A na głębinie fala lekko się kołysa, 
I kąpią się w niéj floty i stada łabędzi. 
  1. Ałuszta — jedno z miejsc najrozkoszniejszych Krymu; tam już wiatry północne nigdy nie dochodzą, i podróżny w listopadzie szuka częstokroć chłodu pod cieniem ogromnych orzechów włoskich, jeszcze zielonych. [przypis autorski] ↩
  2. Krańcowy punkt południowego Krymu, leży Ałuszta u wstępu iście rajskiej doliny. »Dwa okoliczne wąwozy stanowią jeden nieprzerwany ciąg ogrodów i winnic, urozmaiconych gdzieniegdzie grupami wysmukłych cyprysów i ogromnych włoskich topoli«. Dzisiejsza wieś Ałuszta stoi na gruzach zamku Alustan, zbudowanego w VI w. przez Justyniana I, i słynie z obfitości win i wybornych owoców (Rzętkowski, 183). [przypis redakcyjny] ↩
  3. chylat — w Turcji, Indiach, Persji suknia honorowa ofiarowywana osobie zasłużonej przez władcę. [przypis edytorski] ↩
  4. namaz — modlitwa muzułmańska, którą odprawiają siedząc i bijąc pokłony. »Każdy muzułman obowiązany jest co dzień pięć takich odprawiać namazów, w godzinach oznaczonych« (Sękowski, Collectanea t. I, str. 202). [przypis redakcyjny] ↩
  5. chalif — kalif; następca Mahometa, tytuł najwyższych władców świeckich i duchownych w swiecie muzułmańskim. [przypis edytorski] ↩
  6. Jak z różańca chalifów, rubin i granaty — muzułmanie używają w czasie modłów różańca, który u znakomitych osób z kosztownych bywa kamieni. Granatowe i morwowe drzewa, czerwieniejące się rozkosznym owocem, są pospolite na całym brzegu południowym Krymu. [przypis autorski] ↩
  7. Baldakim — jedwabna złocista zasłona nad krzesłem lub osłona noszona na drążkach nad znakomitą osobą, używana w czasie procesyj i uroczystych obchodów. Materie takie wyrabiano w mieście Bagdad, które w wiekach średnich nazywano Baldek; stąd nazwa: baldakim. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Adam Mickiewicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Sonety krymskie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonety-krymskie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis