Loreva
Loreva

Utwór 16 z 39

Krótka historia WKP(b)

Co powiedziałaś, kochanie, było jak szturm  
na Pałac Zimowy w samym sercu lata. 
Po dawnym reżimie mogły zostać najwyżej  
białe pończoszki w kącie sypialni, 
dwie puderniczki z Astrachania, bez których  
nie przeżyłaby wojny domowej  
żadna obcojęzyczna dynastia. 
I oszronione łyżeczki, które smakowały crème brülée 
na czerwono. A my jak dwoje bolszewików,  
których nakręca przemienione w krew słowo,  
mogliśmy zmieść Białych z ciągle białych kart  
naszej historii, żeby na skutej lodem pustyni  
hodować pomarańcze. A potem dorobić się  
dzieci i kina domowego, powiesić  
w oknach białe jak kra firanki, na stół  
zarzucić serwety z ażurowym haftem  
i żyć koronkowo, towarzyszko moja,  
zimnokrwista caryco. 
Źródło i licencja

Makijaż · Jerzy Jarniewicz

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Makijaż · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/jarniewicz-makijaz/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis