Loreva

Zapomniane pocałunki

Kto liczy nasze pocałunki, 
kto na nie zważa? 
Ludzie mają troski i sprawunki, 
Bóg światy stwarza... 
Zapomniane przez nas dwoje ich różowe mnóstwo 
spada na dno naszych dusz 
jak płatki miękkich, najpiękniejszych róż... 
Tam leżą i ciasno zduszone na sobie 
słodkim olejkiem się pocą, 
który rozpachnia się w nas każdą nocą 
i każdym ranem, 
i życia zwykłego jesienne ubóstwo 
czyni róż krajem, perskim Gulistanem1. 
Kto nasze pocałunki liczy? 
Kto na nie zważa? 
Bóg światy stwarza, 
nie zapisuje w księgach słodyczy...  
  1. Gulistan — miasto w Uzbekistanie oraz alternatywny tytuł poematu Ogród róż Sadiego z Szirazu. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Zapomniane pocałunki · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pawlikowska-jasnorzewska-zapomniane-pocalunki/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis