Loreva
Loreva

Utwór 25 z 26

coda

fale chodzą cichutko 
z drugiego brzegu od bagien 
prowadzi wesołą łódkę 
łopoczący żagiel  
twarz rybaka w refleksach wiosny 
kapelusz nad nią stoży się wysoki 
ogorzałe ręce pogrążają płytko wiosło 
burząc w wodzie obłoki  
one i żagiel za cypel płyną prosto 
pod wierzbę obciążoną złocistym okwiatem 
w milczeniu plam świateł 
luby jest postój  
taki w pamięci pejzaż się otwiera 
choć dzień niejeden go pokrył 
jezioro na litwie nazywało się wiero 
ten rybak bogdan modryj  
myślę miasto niebo w łunie rudawej 
tam zdziera płuca we wrzasku odlewni wentyl 
pod kratami mostu okręt zawył 
stocznie remizy dymią 
wszystko cenię ceną legendy 
krzyk miasta ciszę na łodzi 
legendą olbrzymią dzień jak co dzień  
  1. coda — końcowy, zwykle o szybszym w stosunku do całości tempie, fragment utworu muz., oparty na jego materiale tematycznym. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Józef Czechowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Coda · Okładka na podstawie: Hamed Saber@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Coda · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dzien-jak-co-dzien-coda/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis