Loreva

Pomnik studenta

W mieście *** (prawda w oczy kole)
pomnik studenta stoi na cokole,

Ze spiżu pomnik i ze spiżu cokół,
Ze spiżu także allegorie wokół:

Księgi, Pochodnie, Globusy i Sowy —
Wszystko artysta w kształt zaklął spiżowy,

A potem zaklął potwornie. Punkt. Czyli
Za pomnik widać mu nie dopłacili.

Lecz mniejsza o to. My pomnik pokażmy:
Więc na cokole stoi młodzian straszny

Pod względem garderoby. Odzian letko,
Agrafką spina przewiewne paletko,

A pod paletkiem, w miejscach dolno-tylnych,
Nie rozwiązany ma problem tekstylny,

Lecz się uśmiecha i ręce go swędzą,
Jakby za chwilę miał dostać stypendium.

A napis taki na pomniku świeci:
TEN POMNIK NARÓD WZNIÓSŁ DLA SWOICH DZIECI
DROGICH STUDENTÓW, KTÓRZY Z RÓŻNYCH WZGLĘDÓW
NIE UKOŃCZYLI STUDIÓW. I ja się tu
wcale nie dziwię.

Bo żywy student, to jest kłopot dziki.
A my, Polacy, my lubim pomniki.

Pierwodruk: „Po Prostu” 1947, nr 2.

Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Pomnik studenta · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-pomnik-studenta/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.