Loreva
Loreva

Utwór 14 z 17

Wieczorem

Wieczorem było, wieczorem, 
Gdy zorza gasła nad borem. 
Dzienny ulatniał się skwar, 
Rosa nam spadła na głowy 
I zmierzchem dymił się jar1, 
Jar kalinowy2. 
Z daleka idzie, z daleka 
Ten mrok, co kwiatów się zrzeka. 
Gdy płosząc ospałą woń, 
Chłód powiał nad pola zżęte3, 
O moją zagrzałaś skroń 
Dłonie zziębnięte. 
Nie wolno patrzeć, nie wolno 
Bez pieszczot w ciemność dokolną4! 
Zbłąkanych w obszarach pól 
Nie złączy żaden sen złoty, 
Ni lęk, ni zgroza, ni ból, 
Nic — prócz pieszczoty! 
  1. jar — dolina, wąwóz. [przypis edytorski] ↩
  2. kalina — roślina o czerwonych owocach. [przypis edytorski] ↩
  3. zżęty — ścięty. [przypis edytorski] ↩
  4. dokolny (rzad.) — otaczający. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wieczorem · Okładka na podstawie: Steps, Jan Tik@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Wieczorem · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/laka-trzy-roze-wieczorem/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis