Loreva
Loreva

Utwór 143 z 165

Wilk w baraniej skórze

„Brałem otwarcie co się udało, 
Dziś mi się zręcznej sztuki zachciało, 
Mam skórę z owcy, w nią się ustroję, 
Wtedy co ujrzę to moje. 
Prawda, to figiel nielada!” 
Tak wystrojony z lasu wypada; 
Ale patrzcie co się stało? 
Stado wilków kolegi swego nie poznało. 
Wpadają tak jak na barana, 
Co schwyci który zębami, to rana. — 
„Zmiłujcie się co robicie? 
„Koledze wydrzecie życie!” 
Nikt jęków jego nie słucha. 

WILKI

Kolega nie ma kożucha. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wilk w baraniej skórze · Okładka na podstawie: Arctic Wolf, NH53@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Wilk w baraniej skórze · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wilk-w-baraniej-skorze/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis