Loreva
Loreva

Utwór 2 z 3

XIII

Znałem ja grafa Wacława za młodu — 
Dumny z piękności, z wysokiego rodu; 
Drzewo, co późnej mogło czekać zimy — 
On tak wyglądał jak rycerz Solimy, 
Piękny i straszny, kiedy go koń kary 
Niósł do kochanki przez burzanów jary, 
Kiedy na jakie powietrzne wołanie 
Stawał obejrzeć się gdzie na kurhanie; 
Myślałbyś wtenczas, że to anioł stepu 
Pod błękitami niebieskiego sklepu 
Stoi i czeka, aż wicher poruszy 
Na jaką walkę skrzydła jego duszy. 
Cóż się z nim stało? Czy to moich powiek 
Mara? — Gdzie tamten anioł, rycerz, człowiek? 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Juliusz Słowacki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wacław · Okładka na podstawie: Hammer51012@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Wacław · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/trzy-poemata-waclaw/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis