Loreva

[Na skraju łączki mokrej...]

Na skraju łączki mokrej, gdzie się ze mną sprzeczasz,
Auroro, dużo żółtych uszczknąłem porzeczek,
W podłuż drogi, gdym zrywał garście morw i ożyn1
Zielonych, posmak warg jej gorzkich we mnie ożył,
Uśmiech żalu, gdy łzy jej płoche scałowałem.
Krowy dzwoniące kroczą z obór bardzo białych
I pasą się na łęgach2 wokoło zagrody.
Nie ma jej; tedy zmiąłem jedną różę bladą,
Wśród stronic antologii susząc kruche płatki,
Przy świecy, zmierzchem, wonne przetłumaczę kartki.

ożyna (gw.) — jeżyna. [przypis edytorski] ↩
łęg — podmokła łąka. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Tristan Derème

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

[Na skraju łączki mokrej...] · Okładka na podstawie: element(s), ruffin_ready@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

[Na skraju łączki mokrej...] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/na-skraju-laczki-mokrej/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Stefan Napierski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.