Loreva

Któż nam powróci...

Któż nam powróci te lata stracone 
Bez wiosennego w wiośnie życia nieba?... 
Wołają na nas, że w złą idziem stronę 
Precz o świat troskę rzucając powinną1, 
A czy pytają się nas, co nam trzeba, 
I czyśmy mogli obrać drogę inną? 
Kto z was policzył te gorzkie godziny 
Daremnych pragnień, żrących naszą duszę? 
Kto zmierzył smutku naszego głębiny 
Bez dna i brzegu? Kto wie, jakie ducha 
Niepodległego straszne są katusze, 
Gdy zerwać swego nie może łańcucha? 
Spójrzcie nam w mózgi: zgryzły je, strawiły 
Wrodzone ludziom daremne pragnienia. 
Wołacie na nas: «Jesteśmy bez siły, 
Dajcie nam słowa wiary i otuchy» — — 
A nam któż daje słowa pocieszenia? 
A któż mdlejące2 nasze wzmacnia duchy?  
Któż nam powróci te lata stracone 
Bez wiosennego w wiośnie życia nieba?... 
Chcecie w nas widzieć dźwignię i obronę, 
żądacie od nas zbawień i pomocy, 
Lecz my, z waszego wykarmieni chleba, 
Jak wy, nie mamy odwagi i mocy.  
  1. powinny (daw.) — do którego jest się zobowiązanym. [przypis edytorski] ↩
  2. mdleć (daw.) — słabnąć. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Któż nam powróci... · Okładka na podstawie: garlandcannon@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Któż nam powróci... · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ktoz-nam-powroci/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis