Loreva
Loreva

Utwór 50 z 158

Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić III akt opery pt.

Judyta i Holofernes

Występują:
  1. JUDYTA
  2. HOLOFERNES
  3. CHÓR
  4. i TRĘBACZE

JUDYTA1

Po dnia spiekocie  
mroki niezmierne.  
Tam w tym namiocie  
śpi Holofernes. 
wchodzi do namiotu drzemiącego Holofernesa
Jakie to jednak smutne!  
Serce przenika strach.  
Zaraz cię, głowo, utnę.  
Ciach. 

CHÓR

Ucina, ucina,  
ucina głowę mu.  
Ucina, ucina,  
ucina. 

TREBACZE

trąbią

Tru-tu-tu.

JUDYTA

Koniec krwawego dzieła,  
strach się z radością miesza,  
już cię głowo, ucięłam,  
głowo Holofernesa. 

CHÓR

Ucięła, ucięła,  
ucięła głowę mu.  
Ucięła, ucięła,  
ucięła. 

TREBACZE

trąbią

Tru-tu-tu.

HOLOFERNES

z brakującą głową

Ciekaw, jak ja teraz będę żył. Chyba żebym się przyzwyczaił.

CHÓR

podaje w wątpliwość oświadczenie Holofernesa
Azaliż, azaliż,  
azaliż, podły psie,  
przyzwyczaisz, przyzwyczaisz,  
ach, przyzwyczaisz się? 
Kurtyna

23 lutego 1947

  1. Judyta — bohaterka biblijnej Księgi Judyty, ocaliła rodzinne miasto przed Asyryjczykami: udała się do obozu wrogów, żeby uwieść ich wodza Holofernesa, a kiedy podczas wspólnej uczty upił się i zasnął, zabiła go. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Judyta i Holofernes · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-judyta-i-holofernes/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis