Źródło i licencja tłumaczenia
Opuszczenie
Ludzie wygnali zewsząd, bowiem jestem nagi,
Owi bracia w Chrystusie nie mieli odwagi
Przygarnąć mnie; gdy skarżę się, to nie wiem komu.
I z ich łaski zaznałem palącej goryczy:
Zbrakło serca, co słyszy, kiedy moje krzyczy.
Kogut pieje. Wyparli się jak w tamto rano.
Ludzie odeszli, głodni, od zwykłej biesiady.
To prawda, że przyzywam ich na darmo, blady.
Panie! odpuść mi, jeśli nie dość mnie kochali.
Najazd na jasne niebo, jak srebrna posucha.
Jego blasku muśnięcie jest jak wargi Ducha.
Boleść moją zawiodłem na kraniec pustyni.
Dotknęły ust: tak nęka miłosne strapienie,
Oto piecze mnie ławka, jej chłodne kamienie:
Głód i żądza, jak piekło, aż po wargi chlusta.
Obłok szybuje, kroki zadudnią w milczeniu.
Brzask palcem bladym kreśli widma belek w cieniu,
Bezmierne Życie oto postękuje znowu!
Źródło i licencja
Domena publiczna · Léon Deubel
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Opuszczenie · Okładka na podstawie: ruffin_ready@Flickr, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Opuszczenie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/opuszczenie/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Domena publiczna · Stefan Napierski
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: translation
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.