Loreva

Chciałabym z tobą poszedłszy...

Chciałabym, z tobą poszedłszy w zaświaty, 
Wtulić się w jasność jakiejś białej chaty 
I wszystkie słońcu skradzione uśmiechy 
Wpleść w miękkie złota jej żytnianej strzechy. 
I w takiej chacie odciętej od sioła1, 
Pojąc się ciszą rozlaną dokoła 
I patrząc co dzień na wstające zorze, 
Czuć w duszy własnej to Królestwo Boże 
Wielkiej miłości — i czuć przy swej głowie 
Twą głowę, piękną jak młodość i zdrowie. 
I zapomniawszy, czym wpierw było życie, 
W zaczarowanym swej duszy błękicie 
Prząść z nieskończonej kądzieli Wieczności 
Nić promienistą Wiary i Miłości. 
  1. sioło — wieś. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Kazimiera Zawistowska

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Chciałabym z tobą poszedłszy... · Okładka na podstawie: sammydavisdog, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Chciałabym z tobą poszedłszy... · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zawistowska-chcialabym-z-toba-poszedlszy/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis