Loreva

Wachlarz panny Mallarmé

Marząca! bym się zanurzył
W bezdrożnej czystej rozkoszy,
Kłamstwem płochym, płatkiem róży,
Niechaj pióra dłoń nie płoszy.

Świeżość, jako zmierzchu fala,
Sunie na uśpione łęgi1,
A chwiejność pióra oddala
Delikatnie widnokręgi.

Zawrocie! oto dygoce,
Jak wielkie wargi Anioła,
Przestwór, zrodzony przez noce,
Co trysnąć, ścichnąć nie zdoła.

Ów raj srogi czujesz czyli2,
Jak śmiech, co o dźwięk nie pyta,
Gdy w czeluść ust go nachyli
U dna fałda jednolita?

Berło różanych wybrzeży,
Zastygłych pod mrokiem złota,
Zamkniony3 lot, który śnieży,
Ogniem bransolety miota!

łęg — las lub łąka na podmokłym terenie. [przypis edytorski] ↩
czyli — konstrukcja z partykułą -li w funkcji wzmacniającej; czy, czyż. [przypis edytorski] ↩
zamkniony (daw.) — dziś popr.: zamknięty. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Stéphane Mallarmé

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wachlarz panny Mallarmé · Okładka na podstawie: Krisztina Konczos, CC BY-SA 2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Wachlarz panny Mallarmé · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/mallarme-wachlarz-panny-mallarme/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Stefan Napierski

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.