Źródło i licencja tłumaczenia
Pieśń XII
Nigdy bych był nie wierzył, bych tak miał żałować,
Tego zwłaszcza, co nigdy mym własnym nie było;
Po prawdzie mi nieprawie2 źle serce tuszyło3.
A mojej sie przygodzie nieprzyjaciel śmieje.
Kto drugi ma bez prace, o co snadź4 dbał mało,
A mnie za me staranie złe szczęście5 potkało.
Aby jej był ani źwierz, ani zły ptak szkodził;
Polewałem, żeby jej słońce nie suszyło,
Nakrywałem, żeby jej zimno nie mroziło.
Nie wiem, co za zły człowiek oberwał jagody.
I używa z rozkoszą, czego dostał snadnie8,
A mnie, patrząc, jeno sie serce nie9 rozpadnie.
Nie wiem, jako mię do gron tak pięknych ubieżał.
Ja sobie tak dobrych lat doczekać nie tuszę;
Podobno jako niedźwiedź łapę lizać muszę.
- W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski] ↩
- nieprawie (starop.) — nie bardzo, niezupełnie. [przypis redakcyjny] ↩
- tuszyć (starop.) — spodziewać się, przeczuwać. [przypis redakcyjny] ↩
- snadź (starop.) — może, chyba. [przypis redakcyjny] ↩
- złe szczęście — zły los. [przypis redakcyjny] ↩
- winnica — tu: alegoria kobiety, ciała kobiecego. [przypis redakcyjny] ↩
- gody — tu: szczęście. [przypis redakcyjny] ↩
- snadnie (starop.) — łatwo, bez trudu. [przypis redakcyjny] ↩
- jeno (...) nie (starop.) — niemal. [przypis redakcyjny] ↩
- przechować — tu: strawić (tj. przechować w żołądku). [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Jan Kochanowski
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Pieśni · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesni/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.