Loreva
Loreva

Rozdział 8 z 88

VII

Pod jedlinowym cieniem przyczajony z cicha, 
Krzyżak, młode pacholę, pełną piersią dycha; 
Cios litewskiego młota, co mu zmysły głuszy 
Nie zdołał młodocianej wykołatać duszy. 
Młodzieniec czasem stęknie, zawróci oczyma, 
Prawicą nieprzytomnie głownię miecza ima, 
Woła o kroplę wody — choć w niemieckiej mowie, 
Lecz dźwięcznym jego głosem wzruszeni wrogowie 
Stanęli jakby wryci — choć pogańcza zgraja: 
Och, bo serce litewskie łacno1 się rozbraja! 
I litewski oprawca najdzikszej postaci 
Spojrzał niepewnym wzrokiem dokoła współbraci, 
I była jedna chwila w tym sercu ze skały, 
Miłosierdzie i zemsta że się zawahały; 
Lecz się wnet opamiętał — i uśmiechnął zdradnie: 
„Na Perkuna! to Niemiec — niech marnie przepadnie!” 
I już podnosił topór, co piersi rozłamie, 
Gdy mu silna prawica pochwyciła ramię. 
  1. łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Margier · Okładka na podstawie: Neal.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Margier · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-margier/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis