Loreva

Do dziewki

Jeśli to rada widzisz, a życzysz mi tego, 
Abych prze cię używał frasunku wiecznego, 
Cóż ci rzec, dziewko sroga? Po prawdzie jam tobie 
Inaczej to zadziałał, a co dziś na sobie 
Odnoszę, dzieje mi się nad moje zasługi; 
Ledwe taki na świecie niefortunny drugi. 
Czego dalej chcesz po mnie? Czy jeszcze wątpliwa 
Moja chęć przeciw tobie? Noc w myślach teskliwa 
I te ogniste gwiazdy, rozsiane po niebie, 
Świadkiem, że nic milszego nie mam okrom ciebie. 
Czy zgoła nie chcesz1, abyś sługę ze mnie miała? 
Po prawdzie, by się miłość z rozumem sprzągała, 
Wzgarda by miała ruszyć każdego, a już by 
Lepiej się odrzec za raz i pana, i służby. 
Ale co potym? Miłość ma swe obyczaje, 
Zna, co lepiej, a przedsię przy gorszym zostaje. 
A ty, jeśli nadzieję chcesz o łasce swojej 
Zgasić we mnie, już dawno pragniesz śmierci mojej. 
  1. nie chcesz — u Kochanowskiego według dawnej ortografii: „niechcesz” [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Do dziewki (Jeśli to rada widzisz, a życzysz mi tego...) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki-ksiegi-trzecie-do-dziewki-jesli-to-rada-widzisz-a-zy/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis