Loreva

Człowiek nad apetyt jeść nie może, pić może

Siedząc Włoch na bankiecie gdzieś między Polaki,
Natkał rozmaitymi żołądek przysmaki.
Więc, gdy, prze gospodarską po uczcie ochotę1,
Przed każdego kieliszków pewną kładą kwotę2,
Że do nich przymuszają, aż się drudzy dawią3,
Rozumie, że znowu stół misami zastawią;
Tak jego do jedzenia, jako i do picia
Musić4 będą. Więc skrycie, umknąwszy obicia,
Uciec, niżeli umrzeć, z tego woli gmachu.
I przyznał się nazajutrz do swojego strachu.

ochota (daw.) — gościnność. [przypis edytorski] ↩
kwota — tu: ilość. [przypis edytorski] ↩
dawić (daw.) — dławić. [przypis edytorski] ↩
musić (daw.) — zmuszać. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Wacław Potocki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Człowiek nad apetyt jeść nie może, pić może · Okładka na podstawie: ugod@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Człowiek nad apetyt jeść nie może, pić może · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/potocki-czlowiek-nad-apetyt-jesc-nie-moze-pic-moze/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.