Loreva

Kołysanka

Nie bój się nocy — ona zamyka 
drzewa lecące i ptasie tony 
w niedostrzegalnych, mrocznych muzykach, 
w przestrzeni kute — złote demony, 
które fosforem sypiąc wśród blasku 
wznoszą się białe, modre, różowe, 
wznoszą się w lejach żółtego piasku, 
w chmurach rzeźbione unoszą głowy. 
Nie bój się nocy. Jej puchu strzegą 
krople kosmosu, tabuny zwierząt; 
oczy w nią otwórz, wtedy pod dłonią 
uczujesz ptaki i ciche konie, 
zrozumiesz kształty, które nie znane 
przez ciebie idąc — tobą się staną.  
Nie bój się nocy. To ja nią wiodę 
ten strumień żywy przeobrażenia, 
duchy świecące, zwierząt pochody, 
które zaklinam kształtów imieniem.  
Ułóż wezbrane oczy w kołysce, 
ciało na skrzydłach jasnych demonów, 
wtedy przepłyniesz we mnie jak listek 
opadły w ciepły tygrysi pomruk.  

21 XII 41 r.

Źródło i licencja

Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Kołysanka · Okładka na podstawie: Patrick Feller, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Kołysanka · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-kolysanka/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis