Loreva

I

Pełna gracji, zacna, słodka,  
Żyła sobie stara ciotka. 
Bez zbytków, lecz i bez braku,  
Miała swój domek na Szlaku.  
Oprócz cnót rozlicznych wieńca  
Hodowała też siostrzeńca. 
Brzydki chłopiec, z krzywą buzią 
Zwał się — dajmy na to — Józio.  
Ciotka była panną czystą, 
A Józio był modernistą.  
(Modernista — znaczy chłopak,  
Co wszystko robi na opak;  
Każdego się głupstwa czepi,  
A zawsze chce wiedzieć lepiej).  
Z tym smarkaczem ciotka stara  
Miała strapień co niemiara.  
Zawsze jej czymś umiał dopiec,  
Taki był już brzydki chłopiec.  
Próżno ciotka mu wymienia  
Albo Lucka, albo Henia, 
Co ich przykład wszystkim świeci  
Jako grzecznych, dobrych dzieci;  
On rozeprze się wygodnie,  
Obie ręce włoży w spodnie, 
Śmieje się i kiwa głową  
Jakby mówił: gadaj zdrowo! 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tadeusz Boy-Żeleński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

O bardzo niegrzecznej literaturze polskiej i jej strapionej ciotce · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowka-zbior-o-bardzo-niegrzecznej-literaturze-polskiej-i-jej-strapionej-ciotce/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis