Źródło i licencja tłumaczenia
Rycerz Toggenburg
Wierne ci serce oddaję,
Lecz nie chciej miłości innej,
Bo to we mnie serce kraje.
Niech moje oczy spokojne
Ciebie spokojnym obaczą,
Te łzy ciche, nieprzystojne,
Pojąć nie mogę, co znaczą”
Z bólu ustami nie włada;
Gwałtownie uściskał siostrę
I milczący na koń wsiada.
Śle do Helwetów1 krainy,
Wnet luźny poczet2 ściągnięty
Jedzie w grody Palestyny,
Na piersiach błyszczy krzyż święty.
Wieczystej dobił się chwały,
Zawsze kity ich szyszaków
Pośród wrogów powiewały.
Zwalczył liczne muzułmany,
Imię jego było trwogą,
Ale ciężkie serca rany
Niczym się zgoić nie mogą.
Schronić się dłużej nie zdoła,
Już pokoju nie dogoni,
Więc porzuca mężnych koła;
Na okręcie z podróżnymi
Od Jopy3 brzegów odpływa,
Płynie do kochanej ziemi,
Gdzie jej tchnieniem wiatr powiewa.
Uderza we drzwi trzy razy,
Ale gdy się otworzyły,
Słyszy te srogie wyrazy:
„Niebu teraz zaślubiona
Malwina, świata się zrzekła,
Wczoraj przed ołtarz stawiona
Zakonne szaty oblekła”.
Wychodzi w cichej rozpaczy;
Już nigdy lubych zbroi
Ani konia nie zobaczy;
Zrzeka się chwały rycerza,
Schodzi z grodu niepoznany,
Miasto4 hełmu i pancerza
Włosianą szatą5 odziany.
U podnóżka owej góry,
Gdzie w czarnych świerków gęstwinie
Bielą się klasztorne mury.
Tam czy wieczór, czy poranek,
Ciągle patrząc na mur święty,
Siedział samotny kochanek
Cichą nadzieją zajęty.
Tak przesiadywał dzień cały,
Patrzył się w okna kochanki,
Aże6 szyby zabrzęczały,
Aż ujrzał lubą Malwinę,
Aż jak anioł cicha, miła,
Poglądając7 na dolinę,
Głowę z okna wychyliła.
Szedł spokojny na posłanie,
Spał nadzieją otulony,
Aż jutro ranek nastanie.
I tak wiele dni przeczekał,
Tak przesiedział lat niemało,
Ani bolał, ni narzekał,
Aże okno zabrzęczało.
Aż jak anioł cicha, miła,
Poglądając na dolinę,
Głowę z okna wychyliła.
I tak jednego poranka
Ujrzano siedzące ciało:
Umarłe oko kochanka
Jeszcze się w okno patrzało.
- Helweci (z łac.) — Szwajcarzy. [przypis edytorski] ↩
- poczet — giermkowie towarzyszący rycerzowi. [przypis edytorski] ↩
- Jopa — daw. nazwa Jaffy, miasta w Palestynie. [przypis edytorski] ↩
- miasto (daw.) — zamiast. [przypis edytorski] ↩
- włosiana szata — włosiennica, ubranie z gryzącego włosia, często noszone przez pokutników. [przypis edytorski] ↩
- aże — dziś popr.: aż. [przypis edytorski] ↩
- poglądać — spoglądać, spozierać. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Fryderyk Schiller
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Rycerz Toggenburg · Okładka na podstawie: katsrcool (Kool Cats Photography)@Flickr, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Rycerz Toggenburg · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/schiller-rycerz-toggenburg/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Domena publiczna · Kazimierz Brodziński
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: translation
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.