Źródło i licencja tłumaczenia
9. Posejdon i Hermes
1. Posejdon: Hermesie, czy można się zaraz widzieć z Zeusem?
Hermes: W żaden sposób, Posejdonie!
Posejdon: Jednak donieś mu, że przyszedłem.
Hermes: Nie nudź, mówię. Przyszedłeś nie w porę; nie możesz się z nim zobaczyć w tej chwili.
Posejdon: On tam pewnie jest z Herą, czy nie?
Hermes: Nie — to coś całkiem innego.
Posejdon: Rozumiem, Ganimedes jest u niego.
Hermes: Ani to. Tylko źle się czuje sam.
Posejdon: Skądże to, Hermesie? Przecież to straszne, co mówisz.
Hermes: Wstydzę się powiedzieć — to jest taka rzecz...
Posejdon: Ależ nie trzeba wobec mnie, przecież ja jestem wuj.
Hermes: On w tej chwili urodził, Posejdonie.
Posejdon: Idźże precz! On urodził? Od kogóż ma dziecko? Cóż to, myśmy nie wiedzieli, że on jest obojnak? Ale nawet po figurze nie było widać jakiejś ciąży.
Hermes: Dobrze mówisz, bo też i nie w brzuchu był zarodek.
Posejdon: Ja wiem — z głowy urodził drugi raz. Tak jak Atenę. Jego głowa dobrze rodzi.
Hermes: Nie. On w udzie donosił dziecko Semeli.
Posejdon: Doskonale! Udał się! Byle gdzie zarodki nosi — po całym ciele. A ta Semele to kto?
2. Hermes: Tebanka, jedna z córek Kadmosa. Miał z nią stosunek i zaszła w ciążę.
Posejdon: Więc to on urodził, Hermesie, zamiast niej?
Hermes: O tak, chociaż ci się to bardzo nieprawdopodobne wydaje. Bo Semelę podeszła Hera — wiesz, jaka jest zazdrosna — i namawia ją, żeby zażądała od Zeusa, aby do niej przyszedł z grzmotami i z błyskawicami. On posłuchał i przyszedł z piorunem. Więc zapaliła się strzecha i Semele zginęła od ognia. On mnie kazał rozciąć żywot kobiecie i wydobyć dla niego niedorozwinięty jeszcze zarodek siedmiomiesięczny. Kiedym to zrobił, on sobie rozcina udo i wkłada to do środka, aby tam doszło. Teraz minął już trzeci miesiąc, więc urodził i źle się czuje, bo miał bóle.
Posejdon: A teraz gdzie jest dziecko?
Hermes: Zaniosłem je do Nysy1 i oddałem nimfom, aby je wychowały. Ono się nazywa Dionizos.
Posejdon: Więc tego Dionizosa mój brat jest i matką, i ojcem?
Hermes: Zdaje się. Ja odchodzę. Muszę mu przynieść wody na ranę i inne rzeczy też trzeba zrobić, jak to zwyczajnie po porodzie.
- Nysa (mit. gr.) — górzysty region będący siedzibą nimf deszczu, które wychowały boga Dionizosa (Bachosa); przez mitografów greckich umieszczany w różnych krainach znanego im świata. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Lukian
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Dialogi wybrane · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lukian-dialogi-wybrane/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Domena publiczna · Władysław Witwicki
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: translation
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.