Loreva
Loreva

Utwór 14 z 17

VII

Dziad powędrował — i wieść przepada, 
I zapomniano starego dziada; 
Aż oto... minął miesiąc, nie daléj, 
Pańska karoca po bruku pali, 
A za nią wozów ładownych w zboże, 
Wąska ulica objąć nie może. 
Strojny w bogate z futrém czamary, 
W karocy siedzi pan jakiś stary; 
On skinął ręką — i wozy staną 
Przed trynitarską furtą drewnianą; 
Pan wysiadł z wozu i przed kościołem, 
Zdjąwszy swój kołpak, uderzył czołem, 
A jako dobrze świadom téj strony, 
Poszedł do celi, gdzie przełożony. 
Widząc, że postać tak znakomita, 
Ksiądz przełożony u progu wita, 
Prosi do celi, jeżeli łaska; 
Pan się uśmiécha i brodę głaska: 
«Ej dobry księże! czyż w nowéj szacie 
Starych znajomych już nie poznacie? 
Patrzaj — jaż przecię żebrak ten samy, 
Coś sprzed kościelnéj przywiódł mię bramy, 
Coście tak długo ojcowie mili, 
Chlebem karmili, winem poili; 
Dziś znów przychodzę do was gościną, 
Lecz niosę z sobą mój chléb i wino, 
I was zapraszam do mego stołu; 
Co Bóg udzielił, jedzmy pospołu, 
A co zostanie, użyjem godnie, 
Zjedzą ubodzy albo przychodnie!» — 
Ksiądz przełożony patrzy ciekawie, 
Nie wie, czy we śnie, czy to na jawie, 
Nie śmie zadawać pytań starcowi. 
Ten się uśmiechnął i daléj mówi: 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Żebrak-fundator · Okładka na podstawie: Tamara Areshian@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Żebrak-fundator · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-gawedy-zebrak-fundator/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis