Utwór 22 z 22

Słoń

Spójrzcie, jak ten słoń wygląda!
Zamiast nosa wielka trąba,
uszy niczym dwa wachlarze...
I sam zajął całą plażę!

Stopki też ma gigantyczne.
Lecz spogląda sympatycznie...

O! I trąbą do mnie macha!

Troszkę mi napędził stracha,
ale, co tam! Ja nie stchórzę!
— Cześć! Co słychać tam na górze? —
drę się, zadzierając głowę.
Czy podtrzyma tę rozmowę?

A słoń trąbą się uśmiecha:
— Może chciałbyś się przejechać?
Śmiało, wskakuj, mój kolego!

Więc wdrapuję się na niego
(trwa to chyba dwa tygodnie...)
i rozsiadam się wygodnie.

Pora się pożegnać z wami,
bo za chwilkę... odjeżdżamy!

Źródło i licencja

Słoń · Agnieszka Frączek

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Słoń · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraczek-zolw-wiercipieta-slon/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.