Loreva

Niedawno jeszcze — kiedym spoczywał uśpiony...

Niedawno jeszcze — kiedym spoczywał uśpiony,
A sen mój się zarzęśnił1 strzałem pełnym dymu
I w dymie stanął anioł jak ogień czerwony,
I szepnął mi do ucha: «Ja Mord — lecę z Rzymu...»

Jam uciekał i tęczę tak za sobą snował
Jak Irys2... a po tęczach gnał mię ów przeklęty
Tak, żem spytać go musiał: «A któż tam mordował?»
A on mi znowu szepnął w ucho: — «Ojciec święty».

I znowu uciekałem... i kwiatów kielichy,
I róże z ducha mego ciskałem za siebie
Broniąc się... a on za mną jak kurz i wiatr cichy
Gnał i szeptał: «Spełnione tu... osądzą w niebie».

zarzęśnić się (neol.) — zarosnąć rzęsą (jak staw) a. zasłonić się rzęsami (jak oko). [przypis edytorski] ↩
Irys (mit. gr.) — właśc. Iris, Iryda; bogini tęczy, władająca również chmurami i deszczem. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Juliusz Słowacki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Niedawno jeszcze - kiedym spoczywał uśpiony... · Okładka na podstawie: 416style@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Niedawno jeszcze - kiedym spoczywał uśpiony... · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/niedawno-jeszcze-kiedym-spoczywal-uspiony/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.