Loreva
Loreva

Rozdział 11 z 176

XI

Piszę go w sześćdziesiątym roku 
Y pierszym, kiedy mnie wyzwolił 
Dobry król z kaźniey y wyroku, 
Y znów ku życiu mnie pozwolił; 
Za co, póki mi serce biie,  
Zawżdy on będzie móy dobrodziéy, 
Y czcić go będę, póki żyię:  
Dobra przepomnieć1 się nie godzi. 
Tutay poczyna Wilon wchodzić w materię pełną erudycii y dobrej wiedzy.
  1. przepomnieć (daw.) — zapomnieć. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · François Villon

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wielki Testament · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wielki-testament/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Tadeusz Boy-Żeleński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis