Loreva
Loreva

Utwór 1 z 9

Koguty

Romanowi Gineyce

Rzężąc, z brodą u kolan, bryła mięsa ciepła, 
Niezgrabnie, niedołężnie wypływam na jawę —  
Odcięta głowa wolno z tułowiem się zrasta 
I w blaskach snem ocieka na pledy jaskrawe... 
Wyratowany, śpiewem zawrotnym znaglony, 
Żebrom moim i biodrom ufnie wracam siebie, 
Powieki zapuchnięte z trudem się unoszą —  
Widzę, topielec były, — KOGUTA NA NIEBIE!  
Płynie, ścigany z dołu kogucimi wrzaski1, 
Wyższy nad kurze grzędy — pąsowe2 reduty! 
W obłoki odlatuje, w naręcza jarzębin, 
On, kur na wysokościach! Śpiewajcie, koguty!... 
  1. wrzaski — dziś popr. forma N. lm: wrzaskami. [przypis edytorski] ↩
  2. pąsowy (z fr. ponceau: intensywnie czerwony, w kolorze kwiatów maku polnego) — jasnoczerwony. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jerzy Liebert

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Koguty · Okładka na podstawie: juantiagues@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Koguty · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gusla-iv-koguty/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis