Loreva
Loreva

Utwór 1 z 23

Sonet I. Przypomnienie

Lauro! Czyliż te piękne wieków naszych lata 
Jeszcze się kiedy twojej malują pamięci, 
Kiedyśmy sami tylko i sobą zajęci, 
Dbać nie chcieli o resztę obcego nam świata? 
Chłodnik, co się zielonym jaśminem wyplata, 
Strumień, co z miłym szmerem po łące się kręci: 
Tam nas często, wzajemne tłumaczących chęci, 
Późnej nocy miłosna osłoniła szata. 
A księżyc spod bladego wyjrzawszy obłoku, 
Śnieżne piersi i złote rozświecał pierścienie, 
Boskiego wdziękom twoim przydając uroku. 
Wtenczas serca porywa słodkie zachwycenie, 
Usta się spotykają, oko ginie w oku, 
Łza ze łzą i z westchnieniem miesza się westchnienie!... 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Adam Mickiewicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Sonet I. Przypomnienie · Okładka na podstawie: Saturn, D3RX@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Sonet I. Przypomnienie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonety-odeskie-przypomnienie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis