Loreva
Loreva

Do Zygmunta

Żegnaj, o żegnaj, archaniele wiary! 
Coś przyszedł robić z moim sercem czary, 
Coś w łzy zamienił jego krew czerwoną, 
Wyrwał je z piersi, wziął we własne łono, 
Ogrzał, oświetlił, by nie poszło w trumnę, 
Ani spokojne mniej, ani mniej dumne... 
Więc gdzieś daleko, u boskiego celu, 
Chwała dla ciebie, o serc wskrzesicielu, 
A dla mnie pokój, dla ducha i kości, 
Bo tym obojgu trzeba — spokojności... 
Lecz jeśli ducha nadchodzą morderce2? 
Lecz jeśli walka jest? — dałeś mi serce! 

Florencja, 4 grudnia 1838 r.

  1. Do Zygmunta — w innej wersji tekstu tytuł wyraźniej jeszcze wskazuje adresata i brzmi: Do Z. Krasińskiego. [przypis edytorski] ↩
  2. Lecz jeśli ducha nadchodzą morderce — w innej wersji tekstu: „Lecz jeśli ducha nadchodzą szyderce”; morderce, szyderce to archaiczna forma B. lm; dziś: mordercy, szydercy. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Juliusz Słowacki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Do Zygmunta · Okładka na podstawie: Yellow Sky Photography@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Do Zygmunta · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/do-zygmunta/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis