Loreva
Loreva

Utwór 20 z 108

Do Wenery

Wenus, nie odnawiaj mi już przeszłej nadzieje, 
Niech się mój nieprzyjaciel (wszak wiesz kto) nie śmieje! 
Bo lepsza pewna wolność niż rozkosz wątpliwa, 
Ta za wżdy ze mną, a z tej często nic nie bywa, 
A nasze troski wniwecz, wniwecz i staranie, 
Którym to sfałszowane kupujem kochanie. 
Podejźrzany mi twój śmiech i twe słodkie słowa 
Boję się, by nie była znowu jaka zmowa. 
Jako chcesz; aleć tego pełne będą karty, 
Chociać mój płacz u ciebie śmiech tylko a żarty. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Do Wenery · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Do Wenery · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki-ksiegi-wtore-do-wenery/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis