Loreva
Loreva

Utwór 13 z 17

Obcość

Patrz: 
purpurowy trubadur święto obwieścił surmami1, 
kupcy rozdają szkarłat i maści pachnącej miarki, 
na szklanych szczudłach sopranu chwieją się  
mdlejąc pieśniarki, 
tancerzom dzwonią torsy i ud błyszczący ornament —  
— a tyś spowszedniał sobie 
ulicą 
mierzoną 
co dzień, 
a w tobie jest śmierć nieuchronna, 
jak igła krążąca w żyłach. 
Radość przepływa 
z dala 
w różowej, świątecznej łodzi  
daleką, obcą rzeką 
z ultramaryny2 i z iłu. 
Powiedzą o twoim żalu: „płaskostopy i karłowaty”, 
powiedzą o twoim smutku: „bielidło, olejek, róż”. 
Ni liryka z tkliwych batystów3, 
ni ciężki epos z brokatu 
nie wyzna ciebie 
nikomu 
domysłem zza siedmiu mórz. 
  1. surma (muz.) — drewniany instrument dęty. [przypis edytorski] ↩
  2. ultramaryna — pigment mineralny (najczęściej kojarzony z kolorem niebieskim, jednak może mieć także barwę np. fioletową lub żółtą). Także określenie intensywnie niebieskiej barwy lub farby. [przypis edytorski] ↩
  3. batyst — przezroczysta, cienka tkanina. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Zuzanna Ginczanka

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

O centaurach · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ginczanka-o-centaurach-tom/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis