Loreva

[Kiedyż wreszcie, rzuciwszy wszystkie zbędne troski...]

Kiedyż wreszcie, rzuciwszy wszystkie zbędne troski 
I nudną pospolitość bezlitosnych miast, 
Będę mógł spocząć w szumnych borów ciszy boskiej, 
Albo na cichym brzegu jezior pełnych gwiazd? 
Chociaż wolałbym raczej śnić w tym złotym piasku, 
Morze, kolebko słodka mych najpierwszych lat: 
Słuchałbym mew twych dzikich żałobnego wrzasku, 
A wzrok by mi odświeżył pian twych biały kwiat! 
Azaliż mnie zadziwiasz, wczesna zimo mroźna! 
Wszakżem roztrwonił wszystek darów wiosny plon, 
I nie legła pod sierpem moja niwa zbożna, 
I inni ścięli pychę mych jesiennych gron...  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jean Moréas

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

[Kiedyż wreszcie, rzuciwszy wszystkie zbędne troski...] · Okładka na podstawie: bumpy leaves 2, ruffin_ready@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

[Kiedyż wreszcie, rzuciwszy wszystkie zbędne troski...] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/moreas-kiedyz-wreszcie-rzuciwszy/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Bronisława Ostrowska

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis